و اگر حيوانش نياز به آب دارد و بدان براى وضوء و تطهير نياز دارد آب را به دو دهد و خود تيمم كند . و اگر از خوراك دادن به دو سر باز زند و حيوان حلال گوشت باشد ، او را وادارند به فروش يا خوراك دادن يا سر بريدن و در غير مأكول بر فروش يا خوراك دادن تا نابود نشود و اگر نكرد حاكم هر چه صلاح داند بكند ، و اگر صاحبش مالى عيان دارد فروش شود براى هزينه آن ، و اگر همه اينها نشود از بيت المال صرف او شود و مستحب است نزد سوار شدن آنچه را از على بن ربيعه روايت شده بخوانند گويد : حاضر بودم كه دابه‌اى آوردند تا على بن ابى طالب عليه السّلام سوار شود و چون پا در ركاب گذاشت گفت : اللهم انى ظلمت نفسى فاغفر لى انه لا يغفر الذنوب الا انت » و آنگه خنديد ، گفتند : اى امير المؤمنين از چه خنديدى ؟ گفت : پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله را ديدم چنين كرد و آنگه خنديد و گفتم : يا رسول اللَّه از چه خنديدى ؟ فرمود : راستش پروردگارت را خوش آيد از بنده كه گويد « رب اغفر لى ذنوبى » ميداند كه جز من گناه نيامرزد ( يعنى خدا ميداند ) و ابو القاسم طبرانى بسندى از پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله آورده كه چون بنده بدابه سوار شود و نام خدا نبرد ، شيطان پس او سوار شود و گويد : سرود بخوان و اگر سرود نتواند به او گويد زمزمه كن و پيوسته در زمزمه باشد تا فرود آيد . و بروايت از ابى درداء است كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله فرمود : هر كه چون سوار دابه شود گويد : بسم اللَّه الذى لا يضر مع اسمه شىء في الارض و لا في السماء ، سبحانه ليس له سمّى ، سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ و صلى اللَّه على محمّد و آله و عليهم السلام » همانا آن دابه گويد : بركت باد بر مؤمنى كه بر پشتم سبك شدى و فرمان پروردگارت را بردى و به خود نيكى كردى خدا به تو بركت دهد و نيازت را برآورد . و بروايتى از عمر بن قيس كه گفت : چون مرد بر دابه سوار شود دابه گويد بار خدايا او را به من نرمش كن و مهربان ساز و چون به او لعن كند گويد : خدا لعنت